ترکیب مواد
در حالی که هم سیلیکون درجه غذایی و هم سیلیکون درجه پزشکی به عنوان سیلیکونهای{0} با خلوص بالا در نظر گرفته میشوند، این دو از نظر کیفیت مواد خام، تنظیم مواد افزودنی و ساختار فرمولهایشان بسیار متفاوت هستند. متداولترین کاربردها برای سیلیکون درجه-غذا، شیلنگهای دستگاههای قهوه و چای شیر، خطوط لوله تصفیه آب، قالبهای پخت و نی برای بطریهای نوزاد هستند. مواد خام مورد استفاده علاوه بر اینکه در معرض بخار با دمای بالا یا آب داغ قرار نمیگیرند، نباید دارای مواد سمی، بیبو، فلزات سنگین، نرمکننده یا مواد خطرناک فرار باشند. درجه دارویی اغلب حداقل استاندارد برای مواد اولیه مورد استفاده در ساخت سیلیکون درجه پزشکی است. برای اطمینان از اینکه مواد اولیه سیلیکون درجه پزشکی هنگامی که مستقیماً روی بدن قرار میگیرند، هیچ واکنش خطرناک، واکنش ایمنی یا نگرانی عفونت ایجاد نمیکنند، دارای خلوص شدیدتر، درجه پیوند متقابل، حلالیت پایین و خواص استخراجپذیری پایینتر هستند. ثبات و خلوص شیمیایی به سیلیکون درجه پزشکی اجازه می دهد تا استانداردهای ایمنی سخت گیرانه تری را نسبت به سیلیکون درجه مواد غذایی رعایت کند.
یک برنامه اعتباربخشی برای امنیت
سیستم های صدور گواهینامه و معیارهای ایمنی برای سیلیکون درجه مواد غذایی و درجه پزشکی بسیار متفاوت است. برای اینکه تضمین شود سیلیکون درجه مواد غذایی در تماس با غذا یا آب هیچ عنصر خطرناکی را آزاد نمی کند، ابتدا باید گواهی ایمنی برای مواد تماس با غذا را که توسط سازمان هایی مانند FDA ایالات متحده، آلمان LFGB، EU EC 1935/2004، و چین GB 4806 اجرا می شود، تصویب کند. صدور گواهینامه برای دستگاه های پزشکی و سایر معیارهای مشابه الزاماتی هستند که سیلیکون درجه پزشکی باید آنها را برآورده کند. مقاومت در برابر حرارت، استریلیزاسیون با بخار، پردازش آسپتیک و استریلیزاسیون الزامات دیگری هستند که باید رعایت شوند. علاوه بر اینکه میتوانید به طور ایمن با پوست انسان تماس بگیرید،سیلیکون درجه پزشکیباید بتواند سختی های لانه گزینی و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مایعات بدن و خون را تحمل کند. در مقایسه با سیلیکون درجه مواد غذایی، فرآیندهای صدور گواهینامه و آزمایش دقیق تر و دقیق تری را پشت سر می گذارد.
عمر مفید و عملکرد از نظر مقاومت در برابر دما
به طور کلی، سیلیکون درجه مواد غذایی-می تواند دماهای بین -40 درجه تا 200 درجه را تحمل کند، همچنین در برابر ضدعفونی با بخار، جوشیدن و متناوب سرد و گرم مقاوم است. تا زمانی که استانداردهای ایمنی مواد غذایی را رعایت کند، می توان از آن در ظروف پخت و پز، نوشیدنی ها و محصولات غذایی استفاده کرد. علاوه بر تحمل دماهای بالا، سیلیکون درجه پزشکی باید اثربخشی خود را در هنگام قرار گرفتن در معرض چرخه های مکرر تابش گاما، اکسید اتیلن یا استریلیزاسیون در دمای بالا حفظ کند. در برابر تخریب شیمیایی مقاومت بیشتری دارد و هنگامی که برای مدت طولانی در معرض مایعات بدن قرار می گیرد، محصولات جانبی سمی کمتری آزاد می کند. برای تضمین این که ایمپلنتها یا دستگاههایی که برای مدت طولانی توسط انسان استفاده میشوند، ترک نمیخورند، سخت نمیشوند یا از کار نمیافتند، سیلیکون درجه پزشکی معمولاً از استحکام مکانیکی و مقاومت در برابر پیری بهتری برخوردار است. سیلیکون درجه پزشکی در دراز مدت دوام و قابلیت اطمینان بیشتری نسبت به سیلیکون درجه مواد غذایی دارد.
انتخاب برای مواد
به دلیل بوی کم، مقاومت در برابر حرارت بالا و ویژگیهای ایمنی، سیلیکون درجه مواد غذایی کاربرد گستردهای در تجارت مواد غذایی و نوشیدنی و همچنین در آشپزخانههای خانگی پیدا میکند. برخی از نمونههای کاربرد فراوان آن عبارتند از: شلنگ برای دستگاههای قهوهساز و دستگاههای تصفیه آب، قالبهای پخت، نی بطری بچه و لولههای تجهیزات لبنی. سرنگها، اندامهای مصنوعی، تجهیزات ایمپلنت، لولههای پزشکی، کاتترها، سیستمهای انفوزیون و ابزارهای پزشکی تنها چند مورد از کاربردهای فراوان سیلیکون درجه پزشکی هستند. علاوه بر این که استفاده از آن بی ضرر و بی خطر است، باید در برابر استریلیزاسیون نیز مقاوم باشد، در طول زمان پایدار باشد و زیست سازگار باشد. اگر قرار است محصولی با غذا یا نوشیدنی تماس پیدا کند، باید سیلیکون درجه مواد غذایی باشد. اگر قرار است با ایمپلنت های پزشکی، مایعات بدن یا سایر لوازم پزشکی تماس پیدا کند، باید سیلیکون درجه پزشکی باشد. در نتیجه، سیلیکون درجه پزشکی خلوص، سازگاری زیستی، سازگاری استریلیزاسیون و پایداری طولانی مدت- را افزایش میدهد، در حالی که سیلیکون درجه مواد غذایی بر عدم سمیت-مقاومت در دمای بالا و ایمنی مواد غذایی تمرکز دارد. هر دو نمونهای از مواد سیلیکونی با کارایی بالا هستند، اما در دستههای مختلفی قرار میگیرند. انتخاب مناسب بستگی به موارد استفاده خاص و مقررات دولتی دارد.
